Stökur, sjá hér

Íbúar himinsins
Óður um fugla

Haust
Þytur í vindi þögnina skerpir
þeysast um laufblöð og sprek.
Í angist sólin geisla sendir,
sannfærist enn um sitt þrek.
Beljandi rigning og rok,
reynir tilvist að sanna.
Smýgur kuldinn og fingra kreppir,
kyssir á enni manna.

Ljóð 
(ljóðaháttur)

Austur fyrir fjall
Þeysist austur fyrir fjall,
á fleygiferð að Hellisheiði.
Bláfjöll, Hengill og Hveragerði,
hrífa eins og töfraseyði.
Vegbúinn leiddur um víða dali,
niður í Ölfusins stóru sali.

Hvíldin
Hvar má ég liðin liggja?
Legstað er hvergi að fá.
Framliðna skuggana forðast að styggja,
sálir sem hvísla hvað má.
Hvíldina þrái, brátt fer að skyggja.
Friðlaus ég þakklát allt mun þiggja.

Jónsmessuvaka
Velkomin vertu Jónsmessa,
í júní fyrr sem nú.
Tindrandi töfrar í dögginni tifa.
Nóttin, hún laðar,
og lýðinn lokkar.
Skvaldrandi skepnur og blautir sokkar!

Efnahagsmál Íslensku þjóðarinnar

Á hvaða mið skal róa?
Mitt í ólgandi sjó.
Einhliða evra eða ESBé.
Sáttir sumir við hverslags fé,
sem bjóðast þeim til handa.
Miðla sem á markaði sterkari standa.

Krónan gamla úrelt er,
Kauphöll hana vill kveðja.
Hvort evran sigur úr bítum ber.
Karpið og kveinið í eyrun sker
Á krónuna fáeinir veðja.
Hvernig svo sem það allt fer.

Krónan okkar kæra,
komin að tímamótum.
Óstöðug stendur á eigin brauðfótum.
Kollvarpar peningastefnu,
kúvendir verðlagi, skapar þenslu
Um miðilinn gjaldfallna skorta menn kennslu.

Gengið mönnum er tíðrætt um,
gamanið farið að grána
Trúin að tapast, hvað er til ráða?
Verðbólgumarkmið skjálfa!
vaxtastefnunni ógna.
Nú fylkjum liði og leitum lána

Fermingardagur
Framtíðin bíður við fótskör,
fætur iða, hefjum för.
Vegferð að byrja, brautin breið.
Vegir flestir færir,
vítt til allra átta.
Af stað skal halda og hátt að stefna.

Í nærveru sálar
Sá sér í hugarfylgsni 
Særandi orð ókunnugs manns.
Nagandi, nístandi beitt sem stál.
Nærast á blóði og éta sál.
Neita að sökkva í gleymskunnar skál.
Í sálarnærveru er háttvísin hál.

Vonbrigði
Þróttur er horfinn, visnuð er þrá,
handan við daglegt fár.
Flatneskja fyllir hugsun.
Gagnsleysi gleðina beislar,
glýja fölnaðra geisla,
í angurvær augun svíður og sker.

Að semja við eigin samvisku
Að semja við eigin sál,
sérhverjum manni er falið.
Sáttmálinn gildunum bera birtu.
Sáttur til góðra verka,
sómakær gengur um borg.
Gerninginn góða ber hann á torg.

Tap
Til hvers að syrgja tapað fé,
týnda hluti eða hulið hnoss.
Gröfinni allslaus ert gefinn á vald.
Holdið þú nauðugur kveður,
himni þú vonglaður heilsar.
Veraldleg gæði þér gagnast ei meir.

Lífsförunautur minn
Augu þín eru engu lík,
þau eilífðina geyma.
Ég engil sé í  tárum tærum.
Óminn af ástarorðum,
óljóst berast í svölum blænum.
Ásýnd sem geislar af trausti og tryggð.

Breiðholtið
Æ betri byggð,
Breiðholtið er.
 Stekkir, Selin og Skógar.
Hólar, Berg og Bakkar.
Breiðholtið, Efra og Neðra,
Íbúar margir í Mjóddinni makka.

Óhöpp og slys,
sér engin fyrir.
Slökkvibílar í Stekkjarbakka bíða.
Berist beiðni fljótt,
björgun getur orðið,
ef bruni verður í Breiðholti.

Leiðtoginn
Kalt er á toppnum,
og kólnandi fer.
Kannski hann fari að frysta.
Kaldar kveðjur berast,
koma við kaunin.
Kærleikur kulnaður er.

Er líf eftir dauðann?
Líf eftir dauðann
dreymir flesta um.
Verður vonin að veruleika?
Sjáendur og sálugir
sannleikann einir vita.
Hvort Drottinn bíði við dauðans dyr.

 Svefn
Þreytt halla höfði,
þrái að sofna,
svefni sem hressir sál.
Griðarstað ljáir,
lúnum beinum
Þreyta úr líkama líður.

Ríkisstjórnin
Essin tvö,
í góðum gír.
Sjálfstæðisflokkur og Samfylking.
Gæfu og gengi,
græðir öll þjóðin.
Til framtíðar hlakkar fólkið flest.

Ástin er áhætta
Ástin er áhætta,
engri tilfinningu lík.
Veldur stundum vonleysi og sorg.
Hatri, hlátri eða gráti.
Hættuleg en eftirsótt,
sérhverjum sem lifa langar.


Selið
Til foreldra minn sem sækja Þorrasel tvisvar í viku

Í Selið þau fara sæl,
samhent eldri hjón.
Haldast í hendur, gæta að hálku.
Forðast að falla,
á freðna jörð.
Hólpin, í Selið stíga með stæl.

Drungi
Grámyglu veður.
Víðfeðm þokuhulan.
Best er að bíða átekta.
Hvert sem litið er,
heyrist hvergi í fuglum,
Brátt mun birta af degi.

Metnaðarfullar konur
Kúnstugar konur,

hvarvetna þú finnur.

Fríðar, fjölhæfar og framsýnar.
Vita hvað þær vilja,
veldi, frama og féfúlgur.  

Framtíðin við fótskör þeirra liggur.

Uppstilling eða spilling
Ættarböndin allsráðandi,
enn í stjórnmálum finnast.
Vinir og vandamenn hvern annan velja.
Lítt annað en spilling,
látin heita uppstilling.
Án vensla er einskis að vænta.